“There is nothing to writing. All you do is sit down at a typewriter and bleed.” ― Ernest Hemingway

Blog & Column

Mijn columns verschijnen periodiek in Nieuwsblad de Kennemer en op externe websites van opdrachtgevers en evenementenorganisaties. Heb je interesse in een tekstuele samenwerking zoals een vaste of eenmalige column of blog in jouw papieren of online uitgave, neem dan contact met me op!


Dance-subsidie met palingsound

Nu schrijf ik dit met een grimas want in mijn ogen is noch rapper en cabaretier Fresku (Roy Michael Reymound) noch Marianne Weber op dit moment een gevierde vertegenwoordiger van dance of het Nederlandse lied. Laat staan dat ze zo hip-en-happening, zo ontzettend ‘van vandaag’ zijn, dat zij ervoor gaan zorgen dat er meer subsidie komt voor (deze en andere) populaire muziekstromingen.

“Er moet meer geld naar dance en het Nederlandse lied”, kopt de Volkskrant kort maar krachtig. Een op het eerste gezicht platte kop want ‘duh’, geef geld. En lekker belangrijk dat ‘gehoempapa’. Maar laten we wel wezen, Nederland is muzikaal groot geworden door de dance industrie, heeft daarmee wereldwijd naam en faam gemaakt. Het is zelfs nog steeds een van onze grote, meest stabiele exportproducten, zo kopte het AD halverwege dit jaar. Een industrie die goed is voor - niet minder dan - 130 miljoen pegels, en groeiende. Buiten de elektronische hoogstandjes, is een beetje aandacht voor het Nederlandse sing-a-long-volk ook geen overbodige luxe. Als je namelijk kijkt naar hoe klein het stapeltje bands is dat internationaal naam maakt... Vergeleken met de immens grote vergaarbak Nederlands talent... Dan kun je concluderen dat het een beetje triestig is. Ik heb het dan wel over meertalig zingende (Engels dus) muzikanten, niet over oer-Hollandse ingeblikte palingsound die enkel naar Duitsland geëxporteerd kan worden. Ligt het aan een gebrek aan geld? Ligt het aan ons kneuterige imago? Het zal... Maar er zijn dijken die gemakkelijker doorbreken dan ons artiestenassortiment.

“Er kan geconcludeerd worden dat er een fundamentele herschikking komt van de Nederlandse gesubsidieerde muzieksector.” Padoem-pats. De hoogtijdagen van de klassieke muziek, opera en jazz zijn volgens het rapport geteld… Dat zijn de muziekstromingen en aangelegenheden waar volgens de Volkskrant (en volgens mij) het publiek na al die jaren nog immer wit en welvarend is (en dat is ontzettend niet urban). De strekking van het rapport is groots. Zo interessant dat het een uur na publicatie al is doorgedrongen binnen de organisatie alhier, in een vergadering over iets volkomen irrelevants. “Er komt meer geld voor urban.”

Ik google 'urban': stedelijk, hiphop en rap, cultuur- en muziekstroming, staat voor straatcultuur. Aha, vandaar die Marianne Weber verwijzing. Nee gekheid, ik weet dat ze de Nederlandse zangeres van het levenslied is. Afijn: “De Nederlandse overheid moet bij subsidies voor muziek meer oog (oor?) krijgen voor populaire genres als pop, dance, urban en het Nederlandse lied. Ook moet er meer aandacht komen voor de regio”. Welke regio? Mijn regio? Dat is goed. Er komen namelijk bakken vol talent uit mijn regio, nagenoeg uit elke regio denk ik. Uitzonderingen daargelaten, zoals de regio van Arno Rutte. Volgens de VVD is het advies uit het rapport namelijk uiterst opmerkelijk. Daar vinden ze (hoe kan het ook anders) dat popmusici geen subsidie moeten krijgen maar gedragen moeten worden door het publiek. Lekker blijven crowdsurfen dus.

Inmiddels vraag ik me al een artikellengte af hoezo er toch een foto van Typhoon bovenaan staat, terwijl er een verwijzing wordt gemaakt naar o.a. Fresku. Wat schetst mijn verbazing… Het betreffende rapport van de Raad van Cultuur heet 'De balans, de behoefte’ een titel ontleend aan het nummer Surfen van Typhoon... Hoezo? Er wordt in het gehele Volkskrant-artikel met geen één woord gerapt (ha-ha) over Typhoon. Dát is nou een artiest die het goed doet tegenwoordig, die echt ergens voor staat, die Nederlands rapt en zingt, die uit 't Harde komt (echt) en ontzettend muzikaal is. Een Veluwse Surinamer. Heb je het een keer over urban...

Bron: Volkskrant 23/11/2017