“There is nothing to writing. All you do is sit down at a typewriter and bleed.” ― Ernest Hemingway

Blog | Column | Artikel



Een partijtje ontspullen

Uiteraard neem ik zelf ook een aantal tassen mee; waar de tent in zit, luchtbed, slaapzak, stoeltje, het nodige overlevingsgoed... Iets van een trolley met kleding en toiletspullen, een calorierijke boodschappentas en een pan. Dit heeft de doorsnee mens namelijk gewoon nodig, denk ik. Vroeger konden we de week rond met enkel een lendendoek en een knuppel, maar tijden veranderen.

Ik heb mijn wagen volgeladen...

Dat de tijden veranderen blijkt maar weer uit het feit dat mensen niet zonder 'luxe' kunnen. Zonder spullen, hún spullen. Ga je lekker naar een hotel, dan ben je van alle gemakken voorzien en red je het wel met een vers setje kleding en een tandenborstel. Maar zodra enige vorm van comfort in het gedrang lijkt te komen, hebben we dat comfort ineens zo ontzettend hard nodig. Zo schijnt...

Ik ga zelf naar veel festivals, ook weekenders en heb dan - zoals eerder genoemd - een bescheiden lading spullen mee. Idem voor degenen die met mij 'reizen' en samen rollen en voegen we snel en gemakkelijk tussen de massa, door de poortjes, het terrein op. Een karretje is handig, geen discussie over mogelijk, het is namelijk vaak een paar kilometer tuffen naar het beloofde land. Maar dan iets van een bolderkar ofzo, dat staat ook nog leuk.

De bagage van tegenwoordig heeft obesitas...

Ik weet niet wat men dacht, dat ze besloten drie daagjes Decibel te pakken... Hele apothekerskasten, aanhangwagens, winkelwagens, boedelbakken en flatgebouwen kwamen voorbij. Alsof iedereen met zijn allen tegelijk een nieuw onderkomen zocht met een zebrastreepje, een nieuwe permanente samenleving ging opbouwen tussen de jungalows.

Wat heb je nodig - zou je zeggen

Maar dat zeg je niet, want je lacht, en zegt: veel plezier dit weekend! En dat meen je ook, want het is veel plezier, een van de leukste weekenden van het jaar zelfs!

Dus even zonder gein, hoeveel spullen heb je nodig om drie dagen jezelf te zijn? Ik kom niet zo ver, terwijl ik echt van spullen houd, mijn huis staat er overvol mee! Maar als je weg bent van huis, dan draait het toch juist om het ontspullen... Even weg, weg van de troep waar je zogenaamd niet zonder kunt? Hoe bizar de hoeveelheden troep ook zijn, die mijn mede partygangers naar binnen sluizen, aan elkaar geductaped en omhuld met vijftien meter plasticfolie. De stiekeme Bear Grills onder ons moeten vrees ik maar accepteren dat de consumptiemaatschappij doorgedrongen is tot de festivalcamping!

Ik duw het hek voor de dertigste keer opzij om de kar van drie bij twee erdoor te wringen, de 'survivaller' kijkt me boos aan, of het niet wat sneller kan want hij moet zijn tent nog opgooien. Ondertussen rijdt de velg van een niet-opgepompte band mijn tenen plat, schopt iets scherps me tegen de schenen, krijg ik een rugtas vol stenen in mijn maag om vervolgens in mijn rug te worden gestoken door een uit stekend campingstoeltje. 'Veel plezier! :)'